Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8373 E. 2024/2522 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/154 E., 2015/365 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle; sanığın atılı suçları işlemediğine, katılan anlatımlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, tanık anlatımının sanığın lehine olduğuna, eylemin kabule göre sarkıntılık boyutunda kaldığına, teşdit uygulamasının yerinde olmadığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması ile hükümlerin sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken sanığın mağdureye karşı silah tehdidi ile araca bindirmek istemesi şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği uygulama yapılması yerine aynı maddenin birinci fıkrasından temel cezanın belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır Yapılan eleştiri dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Cinsel Saldırı Suçu Yönünden Olay günü sanık ile mağdurenin olayın gerçekleştiği bankta otururken sanığın mağdurenin bacaklarına dokunması şeklindeki eyleminin ani kesintili ve kısa süreli olduğu gözetildiğinde sanık hakkında lehe olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün İncelemesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesine Gelince Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/365 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.03.2024 tarihinde karar verildi.