Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8257 E. 2023/4737 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/387 E., 2015/141 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Berat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2013 tarihli ve 2013/112119 Soruşturma, 2013/53688 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talep olunmuştur. 2. İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli ve 2013/403 Esas, 2014/350 Karar sayılı kararı ile; çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinde 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmiştir. 3. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/387 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.02.2019 tarihli ve 14-2015/282835 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Olay sonrasına dair tanık anlatımları, sanığın, katılan mağdure ...’yi hedef alarak sosyal medya hesabından paylaştığı mesaj içeriği, uzmanlık raporunda yer alan tespitler karşısında katılan mağdurenin sosyal yaşantısı hedef alınarak eksik inceleme ile beraat hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan mağdure ile sanık arasında önceye dayalı tanışıklık bulunduğu, askerlik vazifesini yerine getiren sanığın izinli olduğu vakitte ailesine ait iş yerinde katılan mağdure ile buluştuğu ve tarafların alkol kullanmaları neticesinde sanığın, bilincini kaybeden katılan mağdurenin cinsel bölgelerine dokunmak suretiyle cinse istismar eyleminde bulunduğu iddiası üzerine mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilememesi sebebiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/387 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2023 tarihinde karar verildi.