Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8207 E. 2023/7646 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/355 E., 2015/31 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/355 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin sanığa iftira atması için bir nedeninin bulunmadığına, doktor raporunun katılan mağdurenin beyanını doğruladığına, katılan mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanının samimi olduğuna, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında üvey kızı olan katılan mağdureye karşı cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın soruşturmanın başından beri tutarlı olarak suçlamayı reddeden savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair inandırıcı bulunmayan katılan mağdurenin soyut ve çelişkili iddialarından başka mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, bu sebeple sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığı Mahkemece kabul edilerek atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez." hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumundaki katılan mağdurenin duruşmada hazır edilip ayrıntılı beyanının alınmasının ardından toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/355 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.