Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8069 E. 2023/4911 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/166 E., 2015/95 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/166 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde sanığın, kızı olan mağdure ile evde yalnız bulundukları sırada uyumakta olan mağdurenin battaniye altından kolunu, karnını sıvazlayarak alt tarafına doğru inmesi şeklindeki eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismar suçundan dava açılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; evde sanıkla mağdureden başka kimsenin olmadığı, sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın eyleminden sonra, mağdurenin sanık olan babasından para alarak çarşıya gittiğini ifade ettiği, babasının cinsel saldırısına maruz kalan mağdurenin babasından para istemesinin aralarında bir gerginlik olmadığını göstermekte olduğu, sanığın isnat edilen eylemi yaptığına dair mağdurenin soyut beyanından başka bir delil olmadığı gerekçesiyle sanığın isnat edilen suçtan beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/166 Esas, 2015/95 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2023 tarihinde karar verildi.