Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7993 E. 2023/4788 K. – Çocuğun Nitelikli

Konu: Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7993
Karar No
2023/4788
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/217 E., 2015/87 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/217 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğine dair rapor bulunduğuna, mağdurenin babasına iftira atmasının düşünülemeyeceğine, mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdur ... ve tanık ...'nın kardeş oldukları 23.09.2013 tarihinde kendi aralarında konuşurken ...'nın 'keşke babamla birlikte olsak.' dediği bunun üzerine ...'nin tepki göstererek babasını istemediğini belirttiği, ...'nın ısrarı üzerine ...'nin ...'ya iki yıl kadar önce evde kimsenin olmadığı zamanlarda babasının kendi üzerini soyduğunu, babasının çırılçıplak soyunduğunu, birlikte çıplak şekilde banyoya girdiğini, babasının eliyle bütün vücuduna ellediğini, çıplak şekilde yatağa girdiklerini, kabül etmediği zaman dövdüğünü.' anlattığı, Adli tıp raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, mağdurenin Cumhuriyet Üniversitesinde yapılan muayenesi sonucunda düzenlenen raporda ise, mağdurun vücudunda değişik zamanlara ait travmatik fiziksel bulgulara rastlandığı ancak dava konusu olayla illiyetinin kurulmadığı, fiili livatanın fiziksel bulgularına rastlanmadığı, genital bölgede ise travmatik fiziksel bulguya rastlanmadığı, kızlık zarının yırtık olmadığının bildirildiği, şüphelinin üzerine atılı suçlamaları kabül etmediği, sanık ile müşteki eşi arasında boşanma davası bulunduğu, boşanma davasının şikayetten 4 ay önce açmış olduğu, şikayet tarihinden 4 gün önce 20.09.2013 tarihinde duruşmasının yapıldığı, tarafların boşanmayı kabul etmelerine rağmen sanığın çocukların velayetini istemesi nedeni ile duruşmanın ertelendiği, iddia edilen eylemin üzerinden iki yıl geçtikten sonra şikayete konu olduğu, mağdurenin Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanının tutarsız olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın yaptığı iddia edilen eylem ile şikayet arasında 2 yılı aşkın bir sürenin bulunması, şikayetin katılan ile sanık arasında devam eden boşanma davası sürecinde ve sanığın davada çocukların velayetini istedikten sonra yapılması, tanık olarak beyanlarına başvurulan ...'nın görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması, Adli Tıp Raporu ile de sabit olduğu üzere katılan mağdurun hafif derecede zeka geriliği olmakla, kendisine yönelik davranışları tam olarak vasıflandıramadığı, mağdurenin beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceği ve katılan, katılan mağdure ile tanık ...'nın soyut beyanları dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil elde bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/217 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.09.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/7993, K. 2023/4788, T. 05.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-7993-e-2023-4788-k-dd465f1f6387