Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7641 E. 2023/6356 K. – Çocuğun Nitelikli

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/79 E., 2015/114 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2015/79 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin Özetle Beraat kararının hukuka aykırı olarak ve eksik inceleme sonucu verildiğinden bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; "...Olay tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmiş ve 16 yaş içerisinde olan katılanın, kısa bir dönem sevgili olarak arkadaşlık ettikleri sanığın bu süreçte ilk olarak zorla kendisi ile cinsel ilişkiye girdiği,bu ilişki sırasında bağırmadığı ancak karşı koymasına rağmen engel olamadığı,sonrasında ayrıldıkları, bir süre sonra barışarak kendi rızası da olduğu halde çok defa cinsel ilişkiye girdikleri, zorla gerçekleşen ilişki sonrası durumdan haberdar olan annesinin polise şikayet için gittiği ancak kendisinin sanığın ceza almasını istemeyerek annesini şikayetten vazgeçirdiği,ilerleyen günlerde sanığın başka arkadaşlarını kendisine “...'i ...'nın yanına götüreceğim diye yanına al ve cinsel ilişkiye gir, bu da benim ondan ayrılık sebebim olsun” diye söyleyerek yönlendirdiğini öğrendiği ve arkadaşı ...'ın da kendisine bu yolla tecavüz ettiği, bu yüzden ...'tan şikayeti olmamakla birlikte sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, Kendisine zorla tecavüz ettiğini söylediği tanık ...'a yönelik şikayeti bulunmadığı halde ilki zorla olmuş ise de sonrasında çok kez rızası ile ilişkiye girdiğini kabul ettiği sanıktan şikayetçi olmasının hayatın olağan akışı içerisinde normal karşılanamayacağı, kaldı ki zora dayalı ilişki anlatımında da esaslı bir zorlama görülmediği gibi kaçma çabası ve yardım isteme gayretinde de bulunduğunun düşünülmediği, bu haliyle anlatımlara itibar etmek mümkün değil iken temin edilen adli raporlarında da kızlık zarının esnek yapıda ve anüler (sağlam) olduğunun bildirildiği, anal muayenesinde de fiili livata bulgusuna rastlanılmadığı,dosyamız tanığı olup haklarında aleyhlerine katılan beyanları nedeniyle ayrıca soruşturma yürütülmüş olan ... ve ...'un da sanık ile katılanın duygusal anlamda birliktelikleri olduğunu bildiklerini ancak bu ilişkinin cinsel boyuta varıp varmadığını bilmediklerini, ...'ın sanık ...'nın kendisine “... ile sevgili ol, bu da benim ayrılma sebebim olsun,başka türlü ayrılamıyorum, beni şikayet etmekle tehdit ediyor” şeklinde söylediğini bildirdikleri,yine telefon inceleme tutanağında geçtiği şekilde katılanın tanık ...'a “... büyük ihtimal ıslahevi ya da büyük bir miktar para cezası ödeyecekmiş” şeklinde mesaj gönderdiğinin görüldüğü, buna göre başlangıçta şikayet etmediği sanık hakkında aylar sonra sonucunu da bilerek ve isteyerek şikayet geliştirdiği anlaşılan katılanın aralarındaki duygusal arkadaşlığı bitiren sanık hakkında şikayetinde farklı saikler güdebileceğinin, beyanlarındaki samimi bulunmayan iddiaların raporlarla ve başkaca somut delillerle desteklenmedikçe cezalandırmaya yeterli görülemeyeceğinin değerlendirildiği..." şeklindeki gerekçe ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2015/79 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.