Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7452 E. 2023/1990 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli 2014/672 Esas 2015/161 Karar sayılı kararı ile sanğın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Dosya içeriğine, alınan beyanlara, olayın sıcağı sıcağına yapılan teşhis tutanağına ve olayın oluş şekline göre; sanık ...'in üzerine atılı basit cinsel saldırı suçundan dolayı cezalandırılması için yeterli deliller bulunmasına rağmen, cezalandırılması yerine bu suçtan dolayı beraatine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olduğu ve kararın bozulması istemine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair tek delilin şikayetçi beyanları olduğu, dosyada başkaca delilin bulunmadığı, şikayetçinin duruşmadaki beyanında; kendisine saldıran kişinin sanık ... olup olmadığı hususunda emin olmadığını söylediği, bu itibarla, sanığın savunmasının aksine olarak atılı suçu işlediğine dair, şikayetçi beyanları dışında, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli deliller elde edilemediği anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraatine dair hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanığın tüm aşamalardaki istikrarlı savunmasına, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli 2014/672 Esas 2015/161 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.