Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5400 E. 2023/6523 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/215 E., 2015/50 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.06.2013 tarihli ve 2013/2774 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2013/215 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın cinsel istismar amaçlı olarak mağdureyi eve çağırdığı olayda, bahçede çocuklarla oynayan durumdan habersiz 2003 doğumlu olan mağdurenin iradesine karşı uygulanan bu hilenin varlığı ile kilitli ev içerisinde mağdureye karşı yapılan cinsel istismar öncesi ve sonrasında uygulanan cebir ve tehdit unsurunun varlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerektiğine, yazılı şekilde hüküm kurulmasının oluşa ve yasaya aykırı olduğuna, kararın kısmen bozulması talebine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle hükmü temyiz etme iradesine ve kararın bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanığın, komşusunun kızı olan ve bahçede oynamakta olan mağdureyi evine çağırdığı ve bunun üzerine evine gelen mağdureyi odaya aldığı, kapıyı kilitlediği, mağdurenin üzerine yatarak elini mağdurenin pantolonundan içeri sokarak cinsel organını elleyip sıktığı olayda, Mahkemece Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 28.05.2013 tarihli rapor içeriği, sanığın soruşturma aşamasındaki mağdureyi evine çağırdığı, poposunu ve ön kısmını ellediği şeklindeki tevilli ikrarı, mağdurenin aşamalarda değişliklik göstermeyen istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı gözetilerek, sanığın akıl hastalığı olduğunun savunulması karşısında; dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 4. İhtisas Kurulundan olay tarihinde üzerine atılı suçlarla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci veya 32 nci maddesinin ikinci fıkralarının uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2013/215 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.