Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4693 E. 2023/2056 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/180 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.02.2018 tarihli ve 14-2015/123982 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; "Her ne kadar katılan ...'nın kovuşturma aşamasında talimat ile alınan ifadesinde sanığın kendisine zorla iki kez tecavüz ettiğini ve sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de; mahkememizin 2010/67 E. sayılı dosyasında katılan ...'nın beyanları incelendiğinde katılanın birçok farklı kişiyle cinsel ilişkiye girdiği, bu ilişkilerden bir kısmının ilişkiye giren karşı tarafça görüntülü kaydının yapıldığı, her ne kadar Konya Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nün 12.02.2010 tarih 373 sayılı raporunda iddia olunan suç tarihi itibariyle katılan ...'nın bakire olmadığı anlaşılmış ise de; yukarıda da ifade edildiği üzere katılanın kendi rızası dahilinde birçok farklı kişiyle cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, bu yönüyle bakire olmamasının doğal olduğu, dolayısıyla katılanın bakire olmamasının sanığa yüklenen suçların sübutuna bir etkisinin olmadığı, katılan sanığın kendisine rızası hilafına iki kez tecavüz ettiğini söylemesine rağmen bu hususu o tarihlerde ailesine veya kolluk birimlerine haber verme imkanı karşısında bunu yapmayarak hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde bu hususu kendisine karşı istismarda bulunduğu iddia olunan başka kişiler hakkında açılmış olan bir davada alınan beyanında dile getirdiği, sanığın aşamalarda alınan ve istikrar arz eden savunmalarında yüklenen suçlamaları mutlak surette reddettiği, katılan ...'nın iddialarını destekler tanık veyahut başka bir surette elde edilmiş delil bulunmadığı, bu itibarla katılan ...'nın soyut iddiaları dışında sanığın yüklenen suçtan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediği sonuç ve vicdani kanaatine varıldığından, sanığın yüklenen yüklenen suçlardan beraatine'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE İlk derece mahkeme gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/180 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi.