Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4684 E. 2023/718 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2011/185 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına, teşdit uygulamasının yerinde olmadığına ve takdiri indirim sebeplerinin lehine uygulanması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde sanığın arkadaşları ile oyun oynayan mağduru birşey söyleyeceğini belirtip yanına çağırarak Sofuoğlu Dergahı olarak bilinen bir yere getirdiği burada sanığın mağduru kıyafetlerini çıkarmaksızın kucağına sırt üstü yatırdığı, mağdurun tişörtünü göğsüne kadar sıyırıp, kendi pantolonunu çıkarmaksızın kemerini çözerek cinsel organını dışarı çıkarıp cinsel organını mağdurun sırtına sürterek boşaldığı sabit olduğundan cezalandırılması yönünde karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 23.01.2014 tarihli rapor içeriği ve İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 14.11.2014 tarihli rapor kapsamı nazara alındığında: Sanığın müsnet suça yönelik cezai sorumluluğunun bulunmadığı, sanık hakkında yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2011/185 Esas, 2015/5 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.