Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26972 E. 2024/11623 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/26972
Karar No
2024/11623
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3195 E., 2018/183 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurun cinsel ilişki boyutuna varmayan davranışlara rızası olsa bile on beş yaşından küçük olması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ve soyut gerekçelere dayanarak beraat kararı verilmiş olmasının hatalı olduğuna, çocuğun cinsel istismar suçunun failinin erkek olabileceği gibi kadın da olabileceği, usul ve yasaya aykırı beraat hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/26972, K. 2024/11623, T. 26.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-26972-e-2024-11623-k-584f45ce0f27