Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26862 E. 2025/3207 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2920 E., 2021/1084 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, İlk Derece Mahkemesinin kanaatinin kabul edilemeyeceğine, ilişkilerin rızayla gerçekleştiğine, suçun reşit olmayanla cinsel ilişki olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, mesajlaşma içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin rızaen cinsel ilişkiye girdikleri ilk eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu, buna müteakiben suça sürüklenen çocuğun anılan ilişkiye dair görüntüleri sanal medyaya yayacağı tehditiyle tekrar cinsel ilişkiye girme şeklindeki eyleminin ise 5237 sayılı Kanun'un 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 104/1 ve 103/2. maddelerinden ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının ceza miktarı itibarıyla suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.