Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/26501 E. 2025/7106 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1463E., 2018/1180 K. SUÇLAR : Tehdit, çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi. Mağdure tarafından dosyaya sunulan 06.08.2018 tarihli dilekçenin içerik itibariyle temyiz dilekçesi olmadığı kabul edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında tehdit, çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyete dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle suçların sübut bulmadığına, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında ilk verilen beraat kararındaki gerekçelerin yerinde olduğuna, sanığın savunmasının aksine kesin, inandırıcı her türlü şüpheden uzak bir delilin elde edilemediğine, bu şekilde sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmasının hukuka aykırı olması sebebiyle bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanığa bu suçtan üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Tehdit ve Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Tehdit ve Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Kararlar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde karar verildi.