Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23903 E. 2025/254 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/23903
- Karar No
- 2025/254
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/557 E., 2020/602K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, mağdurenin rızasının bulunmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunduğuna, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan üst sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın cezalandırılmasına, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Katılan mağdure beyanları, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki katılan mağdure ile öpüştükleri yönündeki ikrar içeren savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde on beş yaşını tamamlamamış katılan mağdure ile öpüşmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınarak İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraate karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.