Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23529 E. 2025/359 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/126 E., 2020/870 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdurlara yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurlar ... ve...'ye yönelik eylemleri nedeniyle atılı suçtan beraatine, katılan mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince beraat hükümleri yönünden istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 286/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’a yönelik eylemi gerçekleştirdiğine yönelik dosyada delil olmadığına, hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-b maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ve...’e yönelik eylemleri nedeniyle beraat kararı verilmesinin, ...’a yönelik eylemlerinden dolayı üst sınırdan ceza verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdurlar ... ve...’in suça sürüklenen çocuğa iftira atmalarını gerektirecek bir neden bulunmadığına, mağdurların yaşları gözetildiğinde kurgu yapmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, takdiri indirim uygulanırken yeterli gerekçe belirtilmediğine, şartlarının oluşmadığına, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdur ...'ye Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Katılan mağurun ana hatlarıyla tutarlı özünde değişmeyen beyanları ile diğer katılan mağdur ...'ın suça sürüklenen çocuğun katılan mağdur ...'ye yaptığı eylemi gördüğüne ilişkin kolluktaki beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdur ...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Ceza Muhakemesi Hukukunun amacı insan haklarını ihlal etmeden ve hukukun öngördüğü yöntemlerle maddi gerçeğin araştırılarak bulunması olup, 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesine göre hakimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabileceği, bu kapsamda her ne kadar 5271 sayılı Kanun' un 236/2. maddesinde "İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulan çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir" ifadesine yer verilmiş ise de maddi gerçeğin aydınlatılması açısından zorunlu olduğu durumlarda Mahkeme tarafından mağdurun tekrar dinlenebileceği hususu nazara alınıp, aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan ve duruşmalara katılımı sağlanmayan mağdur ...'in teminiyle iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden ve bunun mümkün olmaması halinde ise soruşturma evresinde görüntülü alınan ifadesine ait CD duruşmada hazır bulunan taraflarla birlikte izlenerek buna ilişkin beyanların alınmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdur ...'a Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılan Mağdurlar ... ve...'e Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Beraat Hükümleri Yönünden Gerekçenin (B ve C) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.