Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21001 E. 2025/2789 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ : Ceza Dairesi SAYISI : 2020/617 E., 2020/1092 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, senaryoya dayalı bir iftira neticesinde verilen cezanın usule yasaya hakkaniyete aykırı olmasına, Suriye asıllı şahıslar arasındaki niza bulunduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, alt sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı olmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuğun, yaşları nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Muhammed Hammud ve ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilen ... ile birlikte ortak hakimiyet kurdukları mağdurun cebir yoluyla direncini kırdıktan sonra birbirlerini takiben çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikleri, eylemi birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-a maddesi gereğince cezada artırım yapıldığı halde diğerlerinin eylemlerine de iştirak edildiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturabilecek şekilde tayin edilen cezanın aynı Kanun'un 43/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı ise de suça sürüklenen çocuk için 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin son cümlesinin uygulanması ile birlikte sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.