Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18633 E. 2023/8328 K. – Çocuğun Nitelikl

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/56 E., 2016/271 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın mağdure ile bir kez rızası ile ilişkiye girdiğine ve bu tarihte mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğuna suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın aynı evde birlikte ikamet ettikleri öz kız kardeşi mağdure ...'nin on sekiz yaşından küçük olduğu 2008 yılından itibaren 2013 yılına kadar zor kullanmak suretiyle muhtelif tarihlerde defalarca vücuda organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu vicdani kanaatine varıldığından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. III. GEREKÇE 1. Mağdurenin dava konusu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun oluşturulmuş sağlık kurulu raporu alınması gerekirken, mağdurenin eniştesi ile arasında meydana gelen olaya ilişkin yargılamanın yapıldığı İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/202 Esas sayılı dava dosyasında bulunan İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin vermiş olduğu 29.08.2014 tarihli raporun hükme esas alınması, 2. Kabule göre de; a. Sanık hakkında tek hükümde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra ikinci madde olarak 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümde çelişki oluşturulması, b. 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasındaki suçun ağırlaştırılmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme şekilde gerçekleşen eylemlerin söz konusu maddeden önceki olması nedeniyle aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca yapılacak arttırımın 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile tayin edilen ceza üzerinden değil, bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapılıp bulunan miktarın 103 üncü maddenin altıncı fıkrası ile belirlenen cezaya eklenmesi suretiyle netice ceza belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/271 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinden görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.