Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17108 E. 2025/6486 K.

Konu: Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/17108
Karar No
2025/6486
Karar Tarihi
Konu
Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/220 E., 2016/317 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan ve şikayetçiye karşı sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Özetle, somut delil bulunmadığına, suçlamaları reddettiğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükümleri kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun katılan ve şikayetçinin hastanede serviste yatılı kalırken değil tahlil amaçlı kan vermek için sıra beklediği esnada işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, anılan maddenin tatbiki suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/17108, K. 2025/6486, T. 11.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-17108-e-2025-6486-k-554283769d40