Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16280 E. 2024/8085 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/52 E., 2016/73 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemece sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1. Mağdurenin nüfus kaydına göre suç tarihinde on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümle, 109/1, 109/3-e, 109/5 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarına göre hükümden sonra Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2016 gün ve 2016/164 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararıyla mağdurenin 19.07.2011 olan doğum tarihi 19.07.1999 olarak düzeltilip, oluşa uygun kabule göre suç tarihinde tashih edilmiş doğum kaydına göre on altı yaşında olup evden kaçan mağdure ile arkadaş olan sanığın, birlikte gittikleri evde ailesi ya da yetkili makamlara haber vermeden alıkoyduktan sonra cebir, tehdit veya hile olmaksızın cinsel ilişki boyutuna varmayacak şekilde vücuda dokunması şeklinde eylemde bulunduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan hüküm kurulup, kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan çocuğun cinsel istismarı suçundan ise beraatine karar verilmesi gerekirken suç vasıflarının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Kabule göre de, sanığın olay tarihinde çocuk yaştaki mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle cezasında arttırım yapılırken uygulama maddesinin 109/3-f yerine 109/3-e olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.