Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15606 E. 2024/7512 K. – Çocuğun Cinsel

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/334 E., 2016/26 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında verilen görevsizlik kararına istinaden yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2012/334 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığının 14-2016/178819 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle; olayın sübut bulmadığına, atılı suçu işlemediğine, katılan mağdurenin dilencilik yaptığına, sanıktan para koparmak için iftira atıldığına, mağdurenin kimliğinin belirsiz olduğuna ve hükmün hukuka aykırı olması sebebiyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip beyanlarının alınarak karar verilmesi lüzumu ile katılan mağdurenin herhangi bir resmi kurumda doğmadığının anlaşılması karşısında katılan mağdurenin yaşı konusunda hükme esas alınan Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 10.07.2012 tarihli yaş tespit raporunun usule aykırı olarak düzenlenmesi nedeniyle dosya arasında bulanan mağdureye ait kemik grafilerinin dava dosyasıyla birlikte tam teşekküllü bir hastaneye gönderilerek içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorularak mağdurenin suç tarihindeki yaşının bilimsel olarak tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Tebliğnamede onama isteyen görüşe aynı gerekçelerle iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.