Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15362 E. 2023/907 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Düşme Mağdure vekilinin temyiz istemi yönündeki kovuşturma evresinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2016 tarihli, 2016/283 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır. 2. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli, 2016/39 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLER 1. Mağdure vekilinin temyiz istemi: mağdurenin soruşturma aşamasında zor iddiasında bulunması ve annesinin şikayetinin yargılama aşamasında da devam etmesi nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi istemine ilişkindir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ; sanığın istikrarlı inkarı, mağdurenin beyan değişikliği, görgüye dayalı tanık beyanı olmaması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Soruşturma evresindeki ifadesinde sanığın zor kullanarak çok sayıda cinsel ilişkiye girdiği iddiasında bulunan mağdurenin mahkemede sanığa iftira attığını ve ilişkiye girmediklerini beyan ettiği, sanığın mağdure ile iki yılı aşkın süredir arkadaş oldukları ve cinsel ilişki yaşamadıkları şeklinde savunmada bulunduğu, adli rapora göre mağdurede basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek birden fazla yaralanmanın tespit edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında; mağdurenin ifade değişikliği ve vücudundaki yaralanmaların sanık tarafından yapılmadığına ilişkin duruşma beyanı, sanığın inkara dayalı savunması, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmaması nedeniyle sanık ile mağdure arasında cinsel ilişkinin yaşandığı, ancak mağdurenin rızası ile gerçekleştiği bu nedenle sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek, mağdurenin duruşma beyanında şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 17.03.2016 günlü duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, mevcut şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli, 2016/39 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.