Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14886 E. 2025/3327 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14886
Karar No
2025/3327
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 02.01.2020 EK KARAR TARİHİ : 17.04.2020 SAYISI : 2019/314 E., 2020/18 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine ve 17.04.2020 tarihli ek karar ile sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle sanığın mağdurenin konutuna rızasıyla girdiğine, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, somut delil bulunmadığına, verilen karar ve ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin Reddine Dair Ek Karar Yönünden Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak: Sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için işlemeyi kastettiği nitelikli cinsel saldırı suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerektiği, dosya kapsamında katılana yönelik cinsel saldırı eyleminin organ sokmak suretiyle gerçekleştirmek istendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle tamamlanan eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin Reddine Dair Ek Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/14886, K. 2025/3327, T. 24.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-14886-e-2025-3327-k-a7cfaffdf292