Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14534 E. 2024/2928 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/123 E., 2016/128 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/123 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, kendisine ait iş yerinde muhasebe elemanı olarak çalışan katılanın yanaklarından öpüp dudaklarından öpmeye çalıştığı, ellerini tutup bacaklarına dokunduğunun kabulü ile sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği Katılanın, sanığa ait iş yerinde çalışırken rıza hilafına aldığı parayı ödemeyip geri istenmesi ve sanık tarafından iş akdinin feshedilmesi üzerine asılsız isnatlarla şikayette bulunduğuna, cinsel saldırı iddiasına karşın iki yıla yakın bir süre sanığın iş yerinde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğine, katılanın tedavisine dair hastane evraklarında psikotik belirti gösterdiğinin belirtilmesi karşısında yargılama konusu iddialarından bu rahatsızlıktan kaynaklanmış olabileceğine, iş yeri çalışma ortamının iddia konusu suçu işlemeye elverişli olmadığına, soyut iddia ve görgüye dayalı anlatımı olmayan tanık beyanları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olayın intikal şekli ve süresi itibarıyla katılanın, sanığa ait iş yerinde çalıştığı iki yıla yakın bir süre boyunca devam eden iddia konusu eylemlerle ilgili sessiz kalıp sanık tarafından iş akdinin 04.05.2014 tarihinde feshedilmesinden yetmiş gün sonra şikâyet hakkını kullanması, katılanın aşamalarda ayrıntı içermeyen soyut beyanlarda bulunup hükümden sonra kimlik belgesi kontrolü ile ibraz ettiği 26.10.2020 havale tarihli dilekçesinde şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesi, iddia lehine beyanda bulunan tanıkların görgüye dayalı bilgi sahibi olmayıp katılanın anlatımları ile bilgi sahibi olmaları, sanığın aşamalarda inkara dair savunmada bulunması, bahse konu iş yerinde çalışan tanıkların anlatımları ile katılanın müstakil bir odasının olmadığı ve sanığın odasının etrafının camlarla çevrili olduğunun beyan olunması ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/123 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde karar verildi.