Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14114 E. 2024/6714 K. – Şantaj

Konu: Şantaj

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14114
Karar No
2024/6714
Karar Tarihi
Konu
Şantaj

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/140 E., 2015/450 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, şikayetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyiz talebinin şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, incelemenin bu suçla sınırlı yapılmasına karar verilmiştir. Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine; şantaj suçundan ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi onama, kısmi bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğinde ilişkindir. III.GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden 1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 107/2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.12.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1,1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/14114, K. 2024/6714, T. 03.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-14114-e-2024-6714-k-9dec6902af22