Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13917 E. 2023/360 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/171 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; netice cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi nedeniyle hükmün bozulması şeklindeki görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, atılı suçun 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun değişikliği öncesindeki bir tarihte işlendiği gözetilmeden sanığın daha aleyhine olan ... sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre hüküm kurularak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi, aleyhine olan kanunun uygulandığına ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesi; savunma, katılan beyanları, dosya içerisinde mevcut tutanaklar ve tüm dosya kapsamınına göre katılan mağdurenin rızası dahilinde 12.10.2013 ve 17.10.2013 tarihlerinde sanık ile iki defa cinsel ilişkiye girdiğini kabul ederek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe olup ... sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

KABUL ve UYGULAMA YÖNÜNDEN 1. Bozma nedenine göre Tebliğnamedeki farklı gerekçe ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Katılan mağdure ile sanık ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde; mahkemenin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hüküm kurmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Katılan mağdure ile sanık arasındaki rızalı cinsel ilişkinin 17.10.2013 günü gerçekleştiği nazara alınmadan 28.06.2014 günü yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla aleyhe değişiklik getiren ... sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Gerekçeli karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin 17.10.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Amasra Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/171 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz

istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.