Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12956 E. 2024/6619 K.
Konu: Nitelikli Cinsel Saldırı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/12956
- Karar No
- 2024/6619
- Karar Tarihi
- Konu
- Nitelikli Cinsel Saldırı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/232 E., 2015/129 K. SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-a, 102/5, 35, 109/2, 109/5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/2, 35 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/5 maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; şikayetçi ile tanık kızlarının beyanlarının alınmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, teşdidin gerekçesiz verildiğine, yeterli delil toplanmadığına, eylemin sarkıntılık aşamasında kaldığına, atılı suçların şüphede kaldığına, beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılıklar görülmemiştir. B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükümde, olay günü sanığın, alkollü olan şikayetçinin kafasına yumruk vurarak odaya götürmesinden sonra şikayetçiyi öpmesi şeklindeki eylemin 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. C. Tebliğnamede nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan onama isteyen görüşe gerekçeye istinaden iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.