Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12949 E. 2023/6347 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/358 E, 2015/1008 K SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/358 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemenin kabulü; Mağdurun iddiası ve sanığın savunması dışında, başkaca bir delil bulunmaması üzerine mahkememizce yapılan değerlendirmede sanığın, mağduru Ankara'dan Kayseri'ye getirmesi yönünde herhangi bir eylemi olduğunun ve bu eylemi icra ederken cebir, tehdit ve hile kullandığının tespit edilemediği, mağdurun kendi rızası ile sanıktan habersiz olarak Kayseri'ye geldiği ve sanık tarafından mağdurun tekrar Ankara iline otobüsle gönderildiği kanaatine varılmakla, sanığın müsnet kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan delil yetersizliği nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/358 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.