Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12811 E. 2024/6262 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/348 E., 2015/444 K. Sanık hakkında şantaj suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edildiği ve mahallince itirazın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanık müdafinin şantaj suçuna ilişkin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 . maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine belirlenen günde yapılan duruşmaya sanık müdafiinin gelmemesi nedeniyle duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/2, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle; Sanık ile katılanın rıza kapsamında cinsel ilişki yaşadıklarına, iddia edilen şantaja konu resmin vesikalık fotoğraf olduğuna suçun sonucundan daha ağır sonuç doğurmayacağına, şantaja konu yazının ikrarının tek başına delil olamayacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle; Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Şantaj Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve mahallinde yapılan incelemede itirazın reddine karar verildiği nazara alındığından anılan karara ilişkin sanık müdafiinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.