Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12766 E. 2024/7552 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12766
Karar No
2024/7552
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/252 E., 2015/242 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2015 tarihli ve 2011/252 Esas, 2015/242 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın, katılan mağdure ...'ya yönelik bacağını okşama, katılan ...'ya yönelik göğsünü okşama ve yanağından öpme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; cinsel saldırı suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 102/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir. III.GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Tüm dosya içeriğine göre, sanığın katılan mağdure ve katılana karşı gerçekleştirdiği eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve aynı Kanun'un 102/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması, Gerekçeli karar başlığında, sanığın katılan mağdure ...'ya yönelik eylemi nedeniyle suç tarihinin gösterilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/12766, K. 2024/7552, T. 19.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-12766-e-2024-7552-k-cb0a3f286fa8