Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12533 E. 2023/7621 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/227 E. 2015/370 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2011 tarihli ve 2010/253 Esas, 2011/1019 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2011 tarihli ve 2010/253 Esas, 2011/1019 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 26.03.2015 tarihli ve 2013/4966 Esas, 2015/4995 Karar sayılı kararı ile ''Beyanı hükme esas alınan tanık Canın'ın bulunamaması nedeniyle dinlenilmesinden 01.03.2011 tarihli ara kararı ile vazgeçildiği halde CMK.nın 211/1-a, 215 ve 217. maddelerine aykırı olarak tanığın hazırlık beyanının okunarak, sanığa veya müdafiine diyeceklerinin sorulması gerektiğinin düşünülmemesi, Kabule göre de; Sanık hakkında uygulama yapılırken TCK.nın 43/1. maddesi yerine aynı Kanunun 43/2. maddesinin yazılması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/227 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Mağdurenin kovuşturma aşamasındaki beyanının sanığı sorumluluktan kurtulmaya yönelik olduğu, tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; '' Yapılan yargılamaya ve toplanan delillere, mağdurenin aşamalardaki beyanlarına, yeminli tanık anlatımlarına, sanık ve müdafisinin anlatımlarına nazaran, her ne kadar sanık hakkında mağdure kardeşine karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle İzmir 7.Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasında mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiş ise de, yargılama sırasında mağdurenin alınan beyanına göre kardeşine iftira attığı, bunun dışında mağdurenin suç isnadına yönelik beyanını doğrulayan herhangi bir delil bulunmadığı, mağdurenin arkadaşı olan tanık ...'ün duruşmada alınan beyanına göre soruşturma aşamasında istismara yönelik beyanlarının görgüye dayalı olmadığı sadece mağdurenin kendisine anlattığı beyanların aktarımı şeklinde olduğu, bunun dışında başka bir bilgisi olmadığını, ayrıca olaylardan sonra mağdure ile tekrar konuştuğunda ağabeyine sinirlendiği için o şekilde konuştuğunu ve yalan söylediğini, ağabeyinin kendisine tacizde bulunmadığını beyan etmiştir. Dinlenen tanıklar ... ... ve ... ...'ın alınan yeminli beyanlarında, sanığın bu tür eylemi gerçekleştirdiğine dair bilgileri bulunmadığını kesinlikle bu şekilde cinsel istismarda bulunamayacağını, mağdurenin baskıdan kurtulmak için iftira attığını hatta dayısına dahi iftira attığına şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Tanıklar ... daha önceki ifadelerinin kızının beyanlarına inanarak verdiğini ancak sonradan edindiği kanaate göre sanık tarafından bu eylemlerin gerçekleştirilmediğini belirtmiş olmasına, yine tanıklar ... ve ...'ın görgüye dayalı olmayan görgülerine ilişkin sanığın kardeşi olan çocuk mağdureye karşı cinsel istismar suçunu işlediğine dair mağdurenin başlangıçtaki iddiasından başka mahkumiyete yeterli, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur. '' şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/227 Esas, 2015/370 Karar sayılı kararı o yer Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.