Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12068 E. 2023/604 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/477 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 58 inci maddesinin altı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrer sayılmasına, cezasını mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle kararı temyiz temiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 58 ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; sanık ... ile katılan ...'nin geçmişte bir süre arkadaşlık birliktelik yaşadıklarının anlaşıldığı, sanığın bunu resmi nikah olmaksızın evlilik olarak değerlendirdiği katılanın ise tehdit yoluyla devam ettirmekte olduğu bir arkadaşlık olarak değerlendirdiği, sanığın cezaevine düştükten sonra katılana suça konu mektubu gönderdiği ona "..., kadınım, sımsıkı sarılmanı özledim v.b." ifadeler kullanarak cinsel tacizde bulunduğu ayrıca "Şunu bil, canımı sıkma, savcıya konuşursam yer yerinden oynar, babana anlatırsam seni eve bile sokmaz, mutlaka görüşe gel" gibi ibareler kullanarak katılanı zor durumda bırakacak şeyler bildiğini söyleyerek onun cezaevine kendisi ile görüşmeye gelmesini sağlamak amacıyla tehditte bulunduğu sonuç ve kanaatine varıldığı, sanığın aksi yönde ki savunmalarına mektup içeriğinden bu durumun böyle olduğunun anlaşılması nedeniyle itibar edilmediğinden bahisle sanığın cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 2. Tüm dosya kapsamından sanığın eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen temel cezanın aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/477 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde karar verildi.