Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10447 E. 2024/3094 K. – Cinsel Saldırı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/55 E., 2015/400 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve beşinci fıkrası kapsamımda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçuna uyma ihtimali ile görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut, inandırıcı ve kesin deliller bulunmadığına, sanığın kullanımında olan üç ayrı telefon numarası yönünden temin edilen sinyal bilgisi kayıtlarında sanığın suç tarihinde İstanbul ili Avcılar ilçesinde olduğunun tespit edildiğine, katılana yaptırılan teşhis işleminin usul ve hukuka aykırı olduğuna, katılanın 24.11.2011 tarihinde fotoğraf üzerinden başka bir şahsı teşhis ettiğine, bu nedenlerle mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirmeyip, esasen olayın geçtiği yerde hiç bulunmadığını yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikte sanığın kullanımında olan cep telefonlarının olay yerinden sinyal vermediğine ilişkin Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumu cevabi yazısı, katılanın verdiği eşkal bilgileri ile 24.11.2011 tarihli teşhis tutanağına göre olayın faili olarak başka bir şahsı teşhis etmesi, tanık anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/400 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.