Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/1871 E. 2013/4147 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2013/1871
Karar No
2013/4147
Karar Tarihi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1-Sanıklar hakkında 26.04.2011 tarihli eylem nedeniyle; a) TCK'nın 314/3, 220/6 maddeleri delaletiyle 314/2, 62, 53/1-2-3, 54, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere, b) TCK'nın 265/1-3, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- Sanık ... hakkında ayrıca 21.04.2011 tarihli eylem nedeniyle; a) 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet, b) TCK'nın 265/1-3, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tayin olunan cezaların süreleri itibariyle koşulları bulunmadığından sanıklar ... ile ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE, 1- Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında ayrıca silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin incelemede; Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 2- Tüm sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, anılan Kanunun 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlike, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ile güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; tayin olunan cezadan TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim oranı ile uyumlu makul ve makbul bir indirim yapılması gerekirken, dosya kapsamına uymayacak biçimde ve yetersiz gerekçe ile indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2013/1871, K. 2013/4147, T. 19.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2013-1871-e-2013-4147-k-8e0a24013dd4