Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/10445 E. 2012/14069 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali Hüküm : 1- TCK'nın 151/1, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 86/2, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 116/1, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması itibariyle, kararda belirtilmemiş olsa dahi, infaz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması ve uygulanması mümkün görülmüş; Gerekçeli kararda duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısının görüşüne yer verildiğinden tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1- Sanık hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Dosya kapsamından katılan ve şikayetçinin zararlarının giderilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olmasına rağmen tayin olunan cezanın TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmünün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.