Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/445 E. 2011/29522 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- İstinabe ile sorgusu yapılan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle CMK'nın 196/2. maddesine muhalefet edilmesi, 2- İddianameye ve hükme dayanak yapılan tek görgü tanığı ... duruşmada dinlenmeden hüküm kurulması, 3- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.