Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/19699 E. 2010/11550 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle ölüme neden olma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/1-2, 63, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki yasaya göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Kabul ve uygulamaya göre de; a) Sanık müdafiinin 16.06.2006 tarihli dilekçe ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini talep etmiş olması karşısında; bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, b) 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre sürücü belgesinin aynı Kanunun 53/6. maddesi gereğince geri alınması gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı Kanunun 9. maddesinin 3. fıkrası hükmüne aykırı olarak 2918 sayılı Kanunun 119. maddesi uygulanmak suretiyle karma uygulama yapılması, c) Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi, d) Katılanlar lehine takdir edilen vekalet ücretinin asıla verilmesi yerine vekile verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.