Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/364 E. 2026/4117 K. – Kişiyi Hürriyetind

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/764 E. 2025/883 K. MAĞDURLAR : ..., ..., SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237. maddesi kapsamında davaya katılmasına karar verilen mağdurların, yargılama sürecinde 15 yaşını doldurmuş olmaları karşısında, yokluklarında verilen kararın, sadece katılan anneler ve yaş küçüklüğü nedeni ile görevlendirilen vekile tebliğ edilmiş olmasının bu aşamada yeterli olmayacağı, hak kaybını önlemek açısından kararın bizatihi katılan mağdurlara da tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen Tebligat Kanunu hükümleri

çerçevesinde gerekçeli kararın katılan mağdurlara tebliği ve hükmün temyiz edilmesi durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.

...