Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/7649 E. 2025/8560 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4302 E., 2025/912 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2024 tarihli ve 2023/221 Esas, 2024/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a maddesi, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası, 27.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.04.2025 tarihli ve 2024/4302 Esas, 2025/912 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi; Suç vasfında hataya düşüldüğü, mahkumiyete esas alınan bilgi ve belgelerin sanığa okunup sorulmadığı, aramanın hukuka aykırı olduğu, uyuşturucu madde ticaretine ilişkin delil bulunmadığı, uyuşturucu maddenin kullanım sınırında olduğu, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulunduruma suçunu oluşturduğu, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekiği, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiği gerekçelerine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre; önleme araması kapsamında sanığın bindiği taksinin durdurulduğu ve polisler tarafından sanığın araç dışına davet edildiği sırada, sanığın elindeki poşetteki bir kısım uyuşturucu maddeyi çantasına koymaya çalıştığının görülmesi üzerine sanığın elinden alınan poşetten kişisel kullanım sınırının üzerinde sentetik kannabionid, metamfetamin ve pregabalin içeren hapların ele geçirildiği olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı, çeşitliliği ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine, aramanın hukuka uygun olduğuna ilişkin takdirinde, sanığa dava dosyası içerisinde yer alan delil niteliği taşıyan tüm bilgi belgelerin okunup sanıktan sorulduğu sanığın müdafiinin hazır olduğu duruşmada bu bilgi belgelere karşı beyanda bulunduğu anlaşılmakla söz konusu rapor ve belgelerin delil olarak kabul edilmesinde, kendisinin veya bir başka suç ortağının suçunun ortaya çıkarılmasında yardım niteliğinde bir eylemi bulunmayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında, sanık hakkındaki temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddelerinde gösterilen kriterler uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.04.2025 tarihli ve 2024/4302 Esas, 2025/912 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.