Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/727 E. 2026/2235 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/5974 E., 2024/3109 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2024 tarihli ve 2024/282 Esas, 2024/342 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 62. maddeleri uyarınca 12... hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/5974 Esas, 2024/3109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi, aramanın usule aykırı olduğuna ve hukuka aykırı olarak elde edilen delilin hükme esas alınamayacağına, Cumhuriyet savcısına haber verilmeden hareket edilmediğine, kullanıcı tanık hakkında arama kararı alınmadan arama işlemi yapılarak suç unsuru ele geçtiğine, sanığın aracı hakkında arama kararı olmadan arama yapılarak suç eşyasının ele geçirildiğine, kullanıcı tanığın ifadelerinin çelişki olup hükme esas alınamayacağını, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıktan ele geçen miktarın kullanım sınırı içerisinde yer aldığına yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak, İstihbari bilgi, olay tutanağı, üst ve araç arama tutanağı, kullanıcı tanık ifade ve teşhisi, sanık savunmaları, uzmanlık raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde uyuşturucu madde sattığına dair bilgi edinilen sanığın aracının cadde üzerinde görülerek fiziki takibe başlandığı, bir süre sonra kullanıcı tanığın sanığın aracın ön sağ yolcu kapısını açarak sanığa para verdiği ve sanığın da kullanıcı tanığa bir cisim uzattığının görüldüğü, kullanıcı tanığın üzerinden uyuşturucu madde ele geçtiği ve müdafii eşliğinde alınan beyanında söz konusu maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, sanığın üzerinde yapılan aramada kullanıcı tanıktan ele geçen maddeyle aynı cins uyuşturucu madde ele geçtiği, kullanıcı tanığın değişen savunmalarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun değerlendirilmesinin gerektiği göz önüne alındığında, suçun sübut bulduğunun anlaşıldığı, bu nedenle ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; kullanıcı tanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen polislere teslim ettiği, sanığın üzerinde ve aracında arama yapılması için Cumhuriyet savcısından arama kararı alındıktan sonra sanığın üzerinde yapılan arama sonucunda uyuşturucu madde ele geçtiği, bu nedenle yapılan arama işleminde ve alınan arama kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/5974 Esas, 2024/3109 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.