Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6533 E. 2026/5725 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/6533
- Karar No
- 2026/5725
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/229 E., 2025/512 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2024/467 Esas, 2024/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2025/229 Esas, 2025/512 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, hükme esas alınamayacağına, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, ele geçen maddelerin kişisel kullanım sınırında olduğuna, sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla aldığına, uyuşturucu ticareti yapmadığına, buna ilişkin delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre, gece vakti sokakta kolluk görevlerine görünce tedirgin tavırlar sergileyen sanığın yanına gidildiği, kolluk görevlilerince kaba üst araması yapılacağı sırada sanığın cebinden çıkardığı ... içeren uyuşturucu maddeler ile hassas teraziyi kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın bu maddeyi ticaretini yapmak amacı ile üzerinde bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan; olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, kriminal inceleme raporu, sanık savunması ile uyuşturucu maddenin, tür ve miktarı dikkate alındığında, gece vakti üzerinde kişisel kullanım miktarının üzerinde ... içeren uyuşturucu madde ve hassas terazi ele geçirilen sanığın, uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında bulundurduğuna ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2025/229 Esas, 2025/512 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.