Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4462 E. 2025/7410 K.

T U T U K L U MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1642 E., 2024/1775 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. 58. ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 10.05.2024 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasında müsadere hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 140. maddesi uyarınca alınmış bir karar bulunmaksızın elde edilen fotokapan görüntülerinin hukuka aykırı delil kapsamında olduğuna ve hükme esas alınamayacağına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın kenevirleri yetiştirip bakımlarını yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat ve tahliyesine karar verilmesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmalarda ...ili Merkez ...Köyü,... mevkiinde ormanlık alan açılarak farklı parsellerde ekili vaziyette kenevir bitkileri olduğunun belirlendiği, fail veya faillerin tespiti için kenevirlerin ekili olduğu alana fotokapan kurulduğu, 05.07.2023 tarihinde fotokapan görüntülerine göre iki kişinin kenevirlerin dip bakımlarını yaptıklarının görüldüğü, bu görüntülerdeki kişilerin sanık ... ile temyiz dışı sanık ... olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanık ...'un temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suça konu kenevir bitkilerini yetiştirmek suretiyle atılı 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Suça konu hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, fotokapan cihazı görüntü çözümleme tutanağı, fotokapan cihazı görüntülerine ilişkin araştırma, tespit ve teşhis tutanağı, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin bilirkişi raporu, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'ın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, ormanlık alanda kenevir ekimi yapıldığının tespiti üzerine, söz konusu eylemin fail veya faillerinin belirlenmesi amacıyla "sanık veya şüpheli kimliği belirtilmeksizin", kamuya ait orman arazisi üzerine Cumhuriyet savcısından talimat alınıp fotokapan cihazı yerleştirilerek elde edilen deliller hukuka uygun olup, ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 140. maddesi uyarınca karar alınmasına gerek olmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli, 2024/1642 Esas, 2024/1775 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ...1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde karar verildi.