Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12407 E. 2026/5843 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/12407
- Karar No
- 2026/5843
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2787 E., 2025/1970 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2025 tarihli ve 2025/233 Esas, 2025/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2025/2787 Esas, 2025/1970 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, suçun unsurlarının oluşmadığı, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, Batı illerinden Adana iline yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceğine dair istihbari bilgi üzerine uygulama noktasında durdurulan yolcu otobüsünde 21 nolu koltukta oturan sanığın yanında bulunan çanta içerisinde yüklü miktarda THC içerdiği tespit edilen kenevir bitki parçaları ele geçtiği, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; 1. Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, savunma, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından suç tarihinde istihbari bilgi ile uyumlu şekilde sanığın üzerinde kullanma miktarı üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçtiği, sanığın olay günü ele geçen uyuşturucu maddeleri ticari amaçla bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ele geçen maddelerin kendisine ait olduğunu ve kullanmak için bulundurduğunu beyan ettiği, mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde hapse çevrileceği şeklinde ihtaratın yanında, infazı kısıtlar şekilde adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuda yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği ibaresine yer verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.09.2025 tarihli ve 2025/2787 Esas, 2025/1970 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının dördüncü bendinde, ''...24 eşit taksitte alınmasına" ibaresinden sonra gelen kısım çıkarılarak yerine ''... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.