Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/26417 E. 2025/4537 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/26417
- Karar No
- 2025/4537
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/36 E., 2023/1024 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma İstanbul Anadolu 20.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/43 Esas, 2014/570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli ve 2021/3169 Esas, 2022/10488 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesinde yer verilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/36 Esas, 2023/1024 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Mağdura saldıran şahsın kendisi olduğuna dair kesin bir beyan olmadığına, hakkında kesin ve her türlü şüpheden uzak nitelikte bir delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın mağdurun arkasından gelerek bir eliyle ağzını kapatıp diğer eliyle de karnına bastırarak evine gitmekte olan mağduru alıkoyduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin tanık beyanları, mağdur beyanı, adli tıp raporu ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/36 Esas, 2023/1024 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde karar verildi.