Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/25251 E. 2025/4615 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2651 E., 2024/2451 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62., 52/2., 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 05.03.2020 tarihli "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" kararı ile hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. Hükümlünün 27.09.2020 havale tarihli dilekçesiyle, yasaklanmış haklarının iadesini talep etmiştir. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ek kararıyla; hükümlü talebinin reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Hükümlü müdafinin ek karara karşı istinaf isteminde bulunması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/2651 Esas, 2024/2451 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Hükümlü müdafinin temyiz istemi; koşulları oluştuğundan memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir." 2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği; dava konusu olayda, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihi 07.05.2022, hakederek tahliye tarihi 05.06.2024 olması sebebiyle, mahkemenin memnu hakların geri verilmesi talebinin reddine dair ek kararında ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/2651 Esas, 2024/2451 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2025 tarihinde karar verildi.