Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/24870 E. 2025/1831 K. – Kişiyi Hürriyeti

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/24870
Karar No
2025/1831
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/849 E., 2024/1053 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2019/265 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-f, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/10 Esas, 2023/915 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, sanıklar müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde, sanıklar hakkında mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2023 tarihli ve 2023/425 Esas, 2023/1169 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/849 Esas, 2023/1053 Karar sayılı kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme sonucu hatalı karar verildiğine, müvekkillerinin sanıklara iftira atmasını gerektirecek herhangi bir sebep bulunmadığına, sanıkların anlatımlarının kendi içerisinde çelişkili olduğuna, beraat kararının kaldırılarak sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların, suç tarihinde 16 yaşında olan mağduru, oturduğu evden alıp başka yere götürerek, mağduru bırakmayarak ve tehdit ederek hürriyetini kısıtlaması şeklindeki olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıkların olay günü mağdurenin hürriyetini kısıtlayan hareketlerinin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/849 Esas, 2023/1053 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/24870, K. 2025/1831, T. 06.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-24870-e-2025-1831-k-132de20539c0