Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19681 E. 2025/975 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/130 E., 2023/763 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli kararı ile özetle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 109/2 ve 109/3-a maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması, eylem vasıf yönünden bölünerek atılı suçlardan ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225/1. maddesine aykırı hareket edilmesi, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin yanlış uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Delillerin yanlış değerlendirildiğine, gerekçenin yetersiz olduğuna, dosyada somut delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlancağına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, kızı ... ile mağdur ...'ın mesajlaştığını öğrenmesi üzerine, kızı ...'nin telefonundan onun adına mesaj yazarak hileyle buluşma noktasına gelmesini sağladığı, mağduru cebir ve tehditle alıkoyduğu, eylem sırasında sopa ile darp ettiği, bir süre sonra serbest bıraktığı iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararları gözetildiğinde; bozma öncesi verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 14.07.2015 tarihli hükümde sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra verilen 21.11.2023 tarihli hükümde 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunup, hapis cezası ertelenmeyerek1412 sayılı Kanun'un 326/son hükmü uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/763 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle, hükmün üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere ''Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak hükümleri gereği, sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay süreyle denetime tabi tutulmasına, denetim süresinin yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.