Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19607 E. 2024/8018 K. – Parada Sahtecili

Konu: Parada Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/19607
Karar No
2024/8018
Karar Tarihi
Konu
Parada Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/151 E., 2024/41 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.12.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2.Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,03.02.2011 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesi uyarımca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3.Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hüküm aynen açıklanarak Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 4.Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine ; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ilamı ile "..Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilen belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması..." sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLER Sanık müdafiinin temyiz istemi; Sanığın kastının olmadığına, zararın giderildiğine, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın sahte 100,00 TL banknotu mağdur ...' in işletmekte olduğu markete 10,50 TL alışveriş karşılığında bilerek ve isteyerek vererek parayı tadavüle sürmeye çalıştığı, yine sanığın dosya kapsamında yer alan ve yargılama dışı ... ile buluşarak mağdur ... isimli şahsa ait tekel büfesine araç ile gittikleri ve sanığın dükkana gelerek alışveriş karşılığında 13,00 TL'yi ödemek için suça konu 1 adet sahte 100,00 TL'lik banknot verdiği ve mağdurun paranın sahte olduğunu söylemesi üzerine sanığın parayı geri aldığı, sanığın yakalandığı araçta söz konusu sahteliği tespit edilen 100,00 TL'lik banknotu ele geçirildiği kapsamda sanığın sahteliğini bildiği suça konu banknotları tedavüle koymak suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Merkez Bankası Kocaeli Şubesinin Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçen paranın sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık savunması, mağdurlar beyanı, T.C. Merkez Bankası raporu dikkate alındığında, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı suçun unsurlarının oluştuğu araştırılması gerekli bir hususun olmadığı yeterli delil elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli 2023/151 Esas, 2024/41 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/19607, K. 2024/8018, T. 24.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-19607-e-2024-8018-k-52e0be372edb