Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19225 E. 2024/9377 K. – Kişiyi Hürriyeti

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/19225
Karar No
2024/9377
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/680 E., 2024/196 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında katılanlara karşı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (a) ve (b) bentleri ile 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli kararı ile; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. Sanığın temyiz talebi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma sonrası yapılan yargılamaya göre; Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarhli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 8 ay 15 gün hapis (2 kez) cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 4. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli kararı ile "Bozma ilamı sonrasında duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiyenin öncelikle sanığın duruşmada bildirdiği adrese 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi, tebliğ imkansızlığı durumunda ise 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hareket edilerek, duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yokluğunda usulsüz tebliğ ile yargılama yapılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 196 ncı maddesi uyarınca savunma hakkının kısıtlanması... " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi, aynı Kanıun'un 35 inci maddesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; mağduriyetinin giderilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, mağdur ...'ın, olay tarihinden önce inceleme dışı sanık ...'ın işletmekte olduğu, ... Otel'in içkili yerinde garson olarak çalıştığı; daha sonra katılan ... ile arkadaş olduğu ve bu iş yerinden ayrıldığı; olay tarihinde hükmü kesinleşen sanıklar ile dosyamız sanığın katılan ...'ın yanına gittikleri ve kendisine "seni ...'a götüreceğiz" diyerek zorla araca bindirmeye çalıştıkları, katılan ...'ın da sanıklara direnmesi üzerine, sanıklar tarafından darp edildiği, bıçakla da tehdit edildiği bu esnada mağdur ... ...'ın katılan ...'a yardım etmek için olay yerine geldiği ancak sanıklarca darp edilmek suretiyle zorla araca bindirilmeye çalışıldığı bu suretle sanıkların atılı suçu işlendiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Tüm dosya kapsamına göre sanık savunması, katılan ve mağdurun birbirleriyle uyumlu beyanı, olay tutanağı adli muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde Mahkeme kabulünün yerinde olduğu suçun subütunun oluştuğu ve yeterli delil olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2024 tarihli 2023/680 Esas, 2024/196 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/19225, K. 2024/9377, T. 05.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-19225-e-2024-9377-k-dbf3053e1d9c