Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/18241 E. 2025/3429 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/821 E., 2019/406 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 19.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2018/821 Esas, 2019/406 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ve hükmün istinaf edilmeksizin 11.07.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 07.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KYB - 2024/18712 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "... İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli kararını müteakip, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 31/01/2022 tarihli ve 2018/821 esas, 2019/406 sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması sebebiyle hukuken yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede, Mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Gebze (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/04/2013 tarihli ve 2012/712 esas, 2013/310 sayılı kararına konu cezanın kesin nitelikte adlî para cezası olduğu, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan hüküm gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 305/son maddesine göre bu nitelikte olan cezaların tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Mahkemece dosyadan el çektikten sonra hükümde değişiklik yapılamayacağından, hükümden 58.maddenin çıkartılmasın ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tekerrüre esas alınan Gebze 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2013 tarihli ve 2012/712 Esas, 2013/310 Karar sayılı kararına konu doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyetin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305/1.maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesinde yer alan hüküm uyarınca 1412 sayılı Kanun'un 305/son maddesine göre miktar itibariyle kesin olan adlî para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacak olduğu ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamın da olmadığı gözetilmeden mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2018/821 Esas, 2019/406 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ilişkin kısmın hükümden ÇIKARILMASINA, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,"Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.