Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/143 E. 2024/6263 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/143
Karar No
2024/6263
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz KARARLAR : Beraat, istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi Dava konusu 135 ada 190 parsele yönelik ve katılan ...'ye yönelik eylem yönünden İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen düşme hükmü kaldırılarak verilen beraat hükmü ile katılan ...'nin temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Davaya konu 135 ada 15 parsele yönelik İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan ...'nin temyiz istemi ve katılan ... yönünden 135 ada 90 parsele yönelik düşme kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan ...'nin temyiz istemi yönünden ise hükümlerin kesin nitelikte olduğundan temyiz edilemez oldukları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.07.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır. 2. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 132 ada 190 parsel yönünden katılanların bu parselde hak sahibi olmamaları ve şikayet haklarının bulunmamaları nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince şikayet yokluğundan kamu davasının DÜŞMESİNE, 135 ada 15 parsel yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.09.2023 tarihli kararı ile, I. 135 ada 15 parsele yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, II. 135 ada 190 parsele yönelik ve katılan ...'ye yönelik eylem yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, III.135 ada 190 parsele yönelik ve katılan ...'ye yönelik eylem yönünden ise, düşme kararının kaldırılarak sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 4. Katılanlar hükümleri ayrı ayrı temyiz etmişler ve Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli kararı ile katılan ...'nin 29.09.2023 tarihli karardaki I ve III numaralı hükümlerle ilgili temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delilleri takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir. III. GEREKÇE A. 135 ada 190 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan düşme kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz edilemez kararlardan olması nedeniyle katılan ...'nin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. B. 135 ada 15 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, temyiz edilemez kararlardan olması nedeniyle katılan ...'nin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ek kararına yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, katılan ...'nin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. D. 135 ada 190 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik düşme hükmünün kaldırılarak kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ...'nin temyiz istemi yönünden ise, Tüm dava dosyası içeriği, tapu kayıtları ve bilirkişi raporları incelendiğinde; suça konu taşınmazda katılan ... dışında sanıklardan ...'in de iştirak halinde mülkiyet sahibi olması ve söz konusu taşınmazın sanık ...'in bilgisi ile sanık ... tarafından ekildiğine dair savunma dikkate alındığında, suçun unsurlarının oluşmadığına dair kabulde isabetsizlik görülmediğinden katılan ...'nin temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR A. 135 ada 190 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan düşme kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan ...'nin temyiz istemi ile 135 ada 15 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan ...'nin temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (A) ve (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle katılanların temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ek kararına yönelik katılan ...'nin temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/766 Esas, 2023/2145 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, C. 135 ada 190 parsel sayılı taşınmazda katılan ...'ye yönelik düşme hükmünün kaldırılarak kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ...'nin temyiz istemi yönünden ise, Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2023/766 Esas, 2023/2145 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karapınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/143, K. 2024/6263, T. 10.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-143-e-2024-6263-k-b5b4c2b03d9d